Herkennen van een overactieve blaas

Hoe werkt de blaas?

De blaas is een met door de nieren geproduceerde urine gevuld reservoir. Zodra de blaas vol is, wordt deze informatie naar de hersenen verstuurd en voelt men “plasdrang”. De blaas wordt dus bestuurd door de hersenen. 

Receptoren die zich in de blaaswand bevinden geven aan de hersenen door wanneer het tijd is om te gaan. De hersenen versturen vervolgens een bericht naar de blaasspier om ofwel uit te zetten (om de urine op te slaan) of samen te trekken (om de urine te lozen). 

Wat is een overactieve blaas?

Overactieve blaas is een klinisch syndroom gekarakteriseerd door onwillekeurige spiersamentrekkingen van de blaas, die bij sommige mensen een plotselinge en onbedwingbare aandrang om te plassen tot gevolg hebben. Deze aandoening van de blaas kan zich op elk moment van de dag voordoen. 

Symptomen

Een overactieve blaas kan worden omschreven als plasdrang, gewoonlijk in combinatie met een of meer van de volgende Een overactieve blaas kan worden omschreven als plasdrang, gewoonlijk in combinatie met een of meer van de volgende symptomen

Aandrangin- continentie of urge-incontinentie

u moet dringend naar de wc, omdat u uw plas niet kunt ophouden.

Pollakisurie

u gaat ten minste 8 keer per dag naar de wc.

Nycturie

u moet ‘s nachts minstens 1 keer opstaan om naar de wc te gaan.

aandrangs-incontinentie

Je kunt je niet inhouden.

Mensen die aan dit syndroom lijden, ondervinden een wezenlijke impact op hun kwaliteit van leven. Hun dagen zijn namelijk gevuld met gênante situaties, terwijl hun nachtrust voortdurend wordt onderbroken.

Het syndroom treft mannen en vrouwen van alle leeftijden. Studies tonen aan dat 15% van de bevolking eraan lijdt en de prevalentie stijgt met de leeftijd. Zo zijn 30 to 40% van de 75-plussers door het overactieve-blaassyndroom getroffen.

Het is erg belangrijk dat u uw behandelend arts raadpleegt vanaf de eerste symptomen. Hij of zij kan u begeleiden en verwijzen naar een specialist die kan bepalen of neurostimulatie van de posterieure tibiale zenuw met Tensi+ een geschikte behandeling is voor u. 

Levensstijl en dieet

Het eerste advies dat artsen geven is de levensstijl en het dieet van patiënten aan te passen: gewicht verliezen, stoppen met roken, minder thee, kruidenthee en koffie drinken en de hoeveelheid drinken per dag beperken tot 1-1,5 liter. 

Gedragsmaatregelen

Een nauwe betrokkenheid bij de behandeling van de aandoening is eveneens belangrijk. Artsen bevelen bekkenbodemoefeningen aan, geven advies om het mictieschema te regelen en vragen mensen die aan een overactieve blaas lijden vaak om een mictiedagboek bij te houden. 

Perineale revalidatie

Revalidatie kan helpen urineverlies te beperken wanneer de perineale spieren niet meer zo goed samentrekken. Door deze spieren te versterken, kan vooral de samentrekkingsreflex van de blaas worden beperkt. 

Transcutane neurostimulatie van de posterieure tibiale zenuw (TENS)

Stimulatie van de posterieure tibiale zenuw heeft met name een effect op uw controle over uw urinaire reflex. Met behulp van de Tensi+ kunnen patiënten hun overactieve blaas behandelen en de controle over hun blaas herwinnen. 

Medicijnen

Een behandeling met medicatie remt de werking van de receptoren in de detrusor van de blaas en voorkomt dat deze ongewild samentrekt. 

Recente behandelingen

injecties met botulinetoxine, sacrale neuromodulatie en chirurgie zijn invasieve behandelingen die alleen geïndiceerd zijn als alle voorgaande behandeling hebben gefaald. 

 Bronnen :

1Haab F. et al. Terminologie des troubles fonctionnels du bas appareil urinaire : adaptation française de la terminologie de l’International Continence Society. Prog Urol 2004;14:1103-11.

2Agence Nationale d’Accréditation et d’Evaluation en Santé (ANAES). Recommandations pour la pratique clinique. Prise en charge de l’incontinence urinaire de la femme en médecine générale. Saint-Denis La Plaine ; ANAES : 2003.